"Een verhaaltje voor ouders en kinderen:
Het was een ontzettend leuk feestje en alle kinderen hebben zich voorbeeldig gedragen. Ze waren gezellig, enthousiast en hebben echt goed geluisterd.
Eerst hebben we een hele berg pannekoeken gegeten en daarna cadeautjes uitgepakt. Luna vond alle cadeautjes heel leuk. Dank jullie wel daarvoor. Om kwart voor twee zijn we op de trein gestapt, op weg naar amsterdam. Daar gingen we met de metro en toen moesten nog een klein stukje lopen naar 'de klankspeeltuin'. Alle kinderen hebben goed meegeholpen met bordjes lezen en huisnummers zoeken. In de klankspeeltuin moesten wij weg: het was echt alleen voor kinderen. Dat vonden we natuurlijk heel jammer, maar gelukkig hadden ze veel koffie in muziekcentrum 'de ijsbreker', waar de klankspeeltuin onderdeel van is. We moesten iets eerder terugkomen, zodat we de kinderen nog even in aktie konden zien. Er was een soort paddestoel met verschillende vreemde klanken, een grote muziektekentafel, een klankentegelvloer en een ruimte met computers waarop een muziekstuk gecomponeerd kon worden. (Henk vertelde dat hij het beste muziekstuk had gemaakt). Dit alles werd begeleid door enthousiaste jonge mensen die de kinderen stimuleerden iets moois en bijzonders te maken. Het klonk daardoor ook best professioneel. Toen het afgelopen was, werd er nog even nagepraat met de kinderen en bleek dat ze het allemaal fantastisch hadden gevonden. Ze kregen een ballon en buiten een van thuis meegenomen suikerspin. Lekker slecht voor je tanden, maar dat mag op een feestje. We gingen weer terug met de metro en de trein. Toen de trein aankwam op het station, treuzelden sommige meiden nogal. (wie herkent dit niet??) Ik spoorde ze aan wat sneller te lopen, maar dat hielp maar ten dele. Ik merkte dat de trein alweer bijna wegreed en sprong naar buiten om Miriam snel uit de trein te tillen. En toen....gingen de deuren dicht. Ik wurmde me nog snel samen met een grote meneer tussen de deuren en greep haar. Eind goed al goed en we moesten er allemaal om lachen, behalve Miriam. Die was helemaal witjes en stil geworden. Ik hoop maar dat het weer wat beter gaat.
Eenmaal thuis kwamen al snel de vaders en moeders. Iedereen kreeg een verfdoos mee en toen was het feestje afgelopen."